Skip to main content

Βάλε δέκα μολύβια, κυρ Στέφανε!

Βάλε και πέντε κουτιά μαρκαδόρους, από εκείνους τους χοντρούς, τους ακριβούς. Και πέντε κασετίνες (μια για το σχολείο, μια για το σπίτι, μια για τα αγγλικά, μια για τα γαλλικά και μια για τα εικαστικά) και τέσσερις ξύστρες από εκείνα τα βαρελάκια που κρατάνε τα ξυσίματα, και βάλε και δύο τετράδια σπιράλ!

Όχι, όχι, η λίστα λέει εφτά τετράδια σπιράλ των τεσσάρων θεμάτων κι άλλα τόσα των πέντε θεμάτων.

Ναι, κυρ Στέφανε, για δωρεάν Παιδεία μας είπαν αλλά μέσα σε δεκαπέντε μέρες έφυγε όλος ο μισθός. Κάθε μέρα επενδύουμε στην εκπαίδευση. Κάθε χρόνο τα μετράμε και τελικά πριν τελειώσει ο Σεπτέμβρης καταλήγουμε πως «δε μας φτάνουν τα μισθά».

Βάλε, κυρ Στέφανε, φόρτωσε το καλάθι όσο περισσότερο μπορείς, κι ο Θεός βοηθός. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Βάλε και γόμες, για να σβήνει το παιδί τα λάθη των μεγάλων και μπόλικα μολύβια από εκείνα τα ακριβά, τα όμορφα για να γράφει από την αρχή τα δικά του θέλω.

Βάλε κι από εκείνες τις όμορφες τις ξυλομπογιές. Ναι, εκείνες τις φτηνές για να ζωγραφίζει τα πολύτιμα όνειρά του.

Βάλε κι από εκείνα τα βιβλία, τα βοηθητικά, που του δείχνουν τον δρόμο προς τη λύση αλλά όχι τη λύση. Βάλε και μερικά λογοτεχνικά για να μάθει πόσο όμορφη είναι η τέχνη του λόγου και να ταξιδέψει μαζί τους.

Βάλε και βιβλία μουσικής γιατί η ζωή θέλει τραγούδι, μελωδία και γλυκιές νότες.

Όχι, κυρ Στέφανε, μη βάλεις εκείνη την τσάντα τη βαριά, την ακριβή. Δεν είναι απαραίτητο. Ακόμη και οι φτηνές τσάντες χωράνε τις γνώσεις, αρκεί να το επιθυμεί. Αρκεί να κάνουν το παιδί να τις επιθυμεί. Βάλε μια φτηνή, απλή τσάντα κι ας τη γεμίσει το ίδιο με εμπειρίες, αγάπη για τη μάθηση, φίλους κι όμορφες στιγμές.

Βάλε κι έναν διαβήτη, γιατί χάλασε ο περσινός και δεν πρόλαβε να κλείσει τον κύκλο των φίλων του, κι έτσι μπήκε εκείνο το παιδάκι που προσβάλει και συμπεριφέρεται άσχημα.

Α, να μην ξεχάσω να σου πω να βάλεις και βούτυρο, αλεύρι κι αυγά για να φτιάξω λίγο κέικ να παίρνει μαζί του στο σχολείο. Εκείνο το δικό μου, το απλό, χωρίς cranberries αλλά με σταφίδα ελληνική, που δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο αλλά για το παιδί μου είναι το πιο νόστιμο από όλα.

Ναι, θα το κάψουμε το πορτοφόλι απόψε, κυρ Στέφανε! Πήρα μια λίστα, μια πολύ μεγάλη λίστα από το σχολείο και είμαι χαρούμενη.

Πάρε και την κιθάρα μαζί σου να κλάψουμε μαζί τον πόνο μου. Εσύ να τραγουδάς «κάνε υπομονή» κι εγώ «θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου».