Skip to main content

Τι είναι η “Μαγική σκέψη” στην παιδική ηλικία

Τα περισσότερα άτομα στην καθημερινότητα γίνονται λίγο έως πολύ «μάγοι». Κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, όπου σχεδόν όλες οι σκέψεις συγχωρούνται, ένα παιδί δεν μπορεί να κατηγορηθεί επειδή μια μέρα ένιωσε λιγάκι Σούπερμαν ή πιστεύει ότι όταν κοιμάται οι κούκλες στο δωμάτιό του ζωντανεύουν.

Ένας ενήλικας απεναντίας μπορεί να αντιληφθεί ότι αν σκεφτεί κάτι το γεγονός αυτό δε σημαίνει αυτόματα ότι θα συμβεί κιόλας. Έτσι για έναν ενήλικα είναι δύσκολο να πιστέψει ότι αν στείλει γράμμα στον Άγιο Βασίλη αυτός πράγματι θα είναι ο αποδέκτης και θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα.

Σε γενικές γραμμές η μαγική σκέψη γεμίζει τα κενά όταν ο έλεγχος μιας κατάστασης φαντάζει αδύνατος.

Η αδυναμία ελέγχου του περιβάλλοντος είναι μεγαλύτερη στα παιδιά, για αυτό τον λόγο η μαγική σκέψη συναντάται περισσότερο σε αυτή τη τρυφερή ηλικία.

Η μαγική σκέψη συνδέεται με εγωκεντρισμό ο οποίος ανθίζει και σε ένα βαθμό είναι δικαιολογημένος κατά την ανάπτυξη του παιδιού (2- 8 περίπου έτη). Μεγαλώνοντας καθένας έρχεται περισσότερο σε επαφή με την λογική σύνδεση των καταστάσεων που τον περιβάλλουν. Πολλές φορές όμως συμβαίνει, και σε ένα βαθμό επηρεάζεται και από πολιτισμικούς παράγοντες, το γεγονός πολλοί ενήλικες να δανείζονται λιγάκι τη γοητεία της παιδικής μαγείας προκειμένου να δικαιολογήσουν καταστάσεις που δεν μπορούν να ελέγξουν.

Έτσι, λοιπόν, το χτύπημα του ξύλου προκειμένου να μη συμβεί ένα απαράδεκτο γεγονός, η εντύπωση ότι αν κάποιος φορέσει το τυχερό του μπλουζάκι θα κερδίσει η αγαπημένη του ομάδα ή αν παίξει το νούμερο που είδε στο όνειρο την προηγούμενη βραδιά θα κερδίσει πολλά χρήματα στο τυχερό παιχνίδι που ετοιμάζεται να παίξει είναι μερικά μόνο από τα παραδείγματα που ακολουθούν και τη «μαγική» ενήλικη ζωή.

Η ικανότητα ενός ενήλικα να αντιλαμβάνεται σε ένα ικανοποιητικό τουλάχιστον βαθμό τη διαφορά μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, παρά τη γοητεία που μερικές φορές η πρώτη μπορεί να ασκεί, απομακρύνει τον κίνδυνο δημιουργίας προβληματικών καταστάσεων στην καθημερινότητα.

-Του ψυχολόγου Γιώργου Παπαδόπουλου-