Skip to main content

Ποιος νοιάζεται για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας;

Πριν λίγες μέρες ο ΠΟΥ εξέδωσε σαφείς οδηγίες για τους γονείς σχετικά με το πόση ώρα επιτρέπεται να κάθονται τα παιδιά μπροστά από μία οθόνη. Ε, και; Ποιος έδωσε πραγματικά σημασία σε αυτές τις οδηγίες;

- Μήπως η μαμά που δίνει το κινητό της στο βρέφος (ναι, στο βρέφος) ώστε να μην γκρινιάζει και να μπορέσει να πιει μια γουλιά καφέ με την ησυχία της;

- Μήπως η μαμά ή ο μπαμπάς που αφήνουν με τις ώρες τα παιδιά να παίζουν video games στο δωμάτιό τους γιατί οι ίδιοι έχουν δουλειά, ή μιλάνε στο τηλέφωνο ή σερφάρουν με τις ώρες στα κινητά τους;

- Μήπως η γιαγιά που φροντίζει το παιδί όσο οι γονείς εργάζονται και φυσικά θα καθίσει στον καναπέ μαζί με το παιδί και θα δουν μαζί τα τηλεοπτικά σίριαλ, γιατί μεγάλη γυναίκα είναι και αυτή, πόσο θα παίξει;

Τι σημαίνει αλήθεια ότι «ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέδωσε οδηγίες για τις οθόνες»; Μια διαγώνια ματιά που θα ρίξουμε σε ένα σχετικό θέμα που θα δούμε σε ένα σάιτ, και την επόμενη κιόλας στιγμή θα το έχουμε ξεχάσει. Σκληρό να το λες, αλλά η πραγματικότητα στα σπίτια και γύρω μας αυτό ακριβώς δείχνει.

Ίσως γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι εδώ μιλάμε για την Υγεία των παιδιών μας. Για την Υγεία, που όπως λέμε, είναι πάνω απ’ όλα.

Και ίσως εστιάζουμε περισσότερο στη λέξη Οθόνη και παραβλέπουμε τη λέξη Παιχνίδι που μας επισημαίνει ο ΠΟΥ ότι πρέπει να χαρακτηρίζει τις ζωές των παιδιών μας.

*Τα παιδιά μικρότερα του 1 έτους δεν πρέπει να εκτίθενται καθόλου σε ηλεκτρονικές οθόνες. Πρέπει να αλληλεπιδρούν παίζοντας στο πάτωμα.

*Τα παιδιά 2-4 ετών δεν πρέπει να μένουν περισσότερο από 1 ώρα την ημέρα καθισμένα μπροστά σε οθόνες.

*Τα παιδιά κάτω των 5 ετών πρέπει να έχουν φυσική δραστηριότητα και να κοιμούνται επαρκώς ώστε να βοηθηθούν να αναπτύξουν καλές συνήθειες στην υπόλοιπη ζωή τους και για να προληφθούν η παχυσαρκία και άλλες ασθένειες αργότερα στη ζωή τους.

*Τα παιδιά 1-4 ετών πρέπει να περνούν τουλάχιστον 3 ώρες με μια ποικιλία φυσικών δραστηριοτήτων μέσα στην ημέρα.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας για να μην μένουν καθισμένα με τις ώρες γιατί όταν θα μας χτυπήσει την πόρτα η παχυσαρκία και ο εθισμός θα είναι αργά.

Τα παιδιά πρέπει να τρέχουν, να σκαρφαλώνουν, να παίζουν, να κινούνται, να γυμνάζονται, να αλληλεπιδρούν.

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να βάλουμε εμείς οι ίδιοι στις ζωές μας την κίνηση, να πούμε όχι στο καθισιό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν δικαιούμαστε να ξεκουραστούμε, να χαλαρώσουμε και να αράξουμε καμιά ωρίτσα.

Μαμάδες και μπαμπάδες, μην βαριέστε. Βγείτε, παίξτε, στρώστε επιτραπέζια στο χαλί, κυλιστείτε, πηγαίνετε σε πάρκα και παιδικές χαρές, γυμναστείτε, δώστε στα παιδιά το καλό παράδειγμα, χαρείτε μαζί τους.

Και οι οθόνες είναι απαραίτητες, και τα παιδιά θα παίξουν τα βιντεοπαιχνίδια τους, και εμείς θα χαζέψουμε στο Facebook, αλλά ας δώσουμε έμφαση στο Παιχνίδι και στην Υγεία. Το να γκρινιάζουμε ότι τα παιδιά κάθονται και παίζουν με τις ώρες στα τάμπλετ τους, δεν λύνει κανένα πρόβλημα και, όχι, η γκρίνια δεν μας κάνει καλύτερους γονείς.