Skip to main content

Παντρεμένοι με παιδιά: Γιορτάζοντας τον έρωτα

Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελάει. Και όταν οι παντρεμένοι με παιδιά κάνουν ρομαντικά σχέδια για το βράδυ της 14ης Φεβρουαρίου, ο Άγιος Βαλεντίνος ξεκαρδίζεται.

Ο σύζυγος: Του έχει λείψει πάρα πολύ να γιορτάσει αυτή την ημέρα με τη γυναίκα της ζωής του. Οι δυο τους, όπως παλιά. Να καθίσουν αγκαλιά στον καναπέ, να πιουν το κρασάκι τους, να δουν μια όμορφη ταινία κι όλα τα υπόλοιπα να εξελιχθούν, όπως τότε, στην αρχή της σχέσης τους.

Όλη την ημέρα τρέχει να προλάβει τις δουλειές έτσι ώστε να μη μείνουν εκκρεμότητες που θα τον καθυστερήσουν. Θα περάσει από το ανθοπωλείο της γειτονιάς να της αγοράσει λουλούδια που ξέρει ότι της αρέσουν - έχει αρκετό καιρό να της χαρίσει. Θα περάσει κι από την κάβα για εκείνο το ωραίο κρασί που δοκίμασαν στο σπίτι των φίλων τους και τους άρεσε.

Λίγο πριν φύγει απ’ το γραφείο, χτυπάει το τηλέφωνο. Ο διευθυντής του θέλει να συζητήσουν μια ιδέα που έχει και θέλει τη γνώμη του. Κοιτάζει το ρολόι του κι υπολογίζει ότι έχει αρκετή ώρα μπροστά του και σίγουρα θα τα προλάβει όλα, όπως τα έχει υπολογίσει. Τελικά η ώρα περνάει, βγαίνει από τη συνάντηση, κλείνει γρήγορα τον υπολογιστή του και φεύγει. Περνάει από το ανθοπωλείο, από τη κάβα και πηγαίνει όλο χαρά στο σπίτι. Παρκάρει το αυτοκίνητο, παίρνει μια βαθιά ανάσα για να βγάλει από πάνω του την ένταση της ημέρας και μπαίνει στο σπίτι….

Η σύζυγος: Της έχει λείψει πάρα πολύ να γιορτάσει αυτή την ημέρα με τον άντρα της ζωής της. Οι δυο τους, όπως παλιά. Να καθίσουν αγκαλιά στο καναπέ, να πιουν το κρασάκι τους, να δουν μια όμορφη ταινία κι όλα τα υπόλοιπα να εξελιχθούν, όπως τότε, στην αρχή της σχέσης τους.

Όλη την ημέρα ετοιμάζει το αγαπημένο του φαγητό. Κάτι ελαφρύ αλλά κι ωραίο. Τα χέρια της όμως δεν μυρίζουν αρώματα όπως παλιά, αλλά κρεμμύδι και απορρυπαντικό πιάτων με άρωμα λεμόνι. Προλαβαίνει να πάει γρήγορα στο σούπερ μάρκετ και αγοράζει ένα αφρόλουτρο με άρωμα «φρούτα του πάθους». Επιστρέφοντας στο σπίτι, αφήνει τα «φρούτα» μαζί με το «πάθος» να κάνουν τη δουλειά τους. Προβάρει εκείνα τα όμορφα εσώρουχα που έχει κάτω κάτω στο συρτάρι της, αλλά δυστυχώς δεν δείχνουν τόσο κομψά όπως παλιά. Ας είναι. Δεν απογοητεύεται.

Το μεσημέρι επιστρέφουν τα παιδιά από το σχολείο. Τρέχει σε δραστηριότητες, διαβάσματα, διαγωνίσματα. Όλα να γίνουν όπως πρέπει, έτσι ώστε να κοιμηθούν νωρίς. Ναι, άργησαν λίγο να ξαπλώσουν γιατί ήταν κι αυτό το διαγώνισμα στην Ιστορία που τους καθυστέρησε. Κι εκείνα τα κλάσματα, ήταν πολύ ανάγωγα απόψε. Όλα καλά όμως. Τα παιδιά κοιμούνται και μόλις άκουσε το αυτοκίνητό του να παρκάρει. Ανοίγει την πόρτα και μπαίνει στο σπίτι…

Η «ρομαντική» βραδιά: Τους έχει λείψει πάρα πολύ να γιορτάσουν αυτή την ημέρα. Οι δυο τους, όπως παλιά. Να καθίσουν αγκαλιά στο καναπέ, να πιουν το κρασάκι τους, να δουν μια όμορφη ταινία κι όλα τα υπόλοιπα να εξελιχθούν, όπως τότε, στην αρχή της σχέσης τους.

Ξαφνικά ακούν πατημασιές από γυμνά ποδαράκια στον διάδρομο. Ακολουθούν δάκρυα κι αγκαλιές μαζί με ένα πικρό παράπονο... «Μαμά, πολύ στεναχωρήθηκα που ο Δίας έσπασε κατά λάθος το κέρατο της Αμάλθειας. Έτσι έσπασα κι εγώ τη γλάστρα της γιαγιάς στο χωριό. Αλήθεια, μαμά, κατά λάθος το έκανα. Εάν ζούσε σήμερα η Αμάλθεια, στο κέρατό της θα μπορούσε να έχει πατατάκια και σοκολάτες;».

Πριν προλάβει να απαντήσει η μητέρα-σύζυγος, ακούγονται κι άλλες πατημασιές στον διάδρομο. «Τι γίνεται βραδιάτικα; Τι κλάματα είναι αυτά; Εσείς τι κάνετε εκεί στον καναπέ;»

Και κάπως έτσι, μεταξύ της άτυχης Αμάλθειας, της σπασμένης γλάστρας και του ρομαντικού δείπνου, οι ερωτευμένοι σύζυγοι βλέπουν όλοι μαζί αγκαλιά την ταινία «Ψηλά στον ουρανό» («Up») ακούγοντας το «I want to be there for you, sharing everything you do. I want to grow old with you».