Skip to main content

Μαζευτείτε- θα απαγγείλω!

Σήμερα αποφάσισα να γελάσουμε λιγάκι και αντί για κείμενο όπως σας έχω συνηθίσει, ακολουθεί έμμετρος λόγος- υπάρχει λόγος. Ξεκινώ.

Κόσμος πολύς μαζεύτηκε βλέπω εδώ τριγύρω

γι αυτό κι εγώ αποφάσισα κάτι να απαγγείλω.

Θα πω ένα ποίημα βαρύ, μεγάλης σημασίας

με χίλιους προβληματισμούς μαθητικής ουσίας.

Απ’ όλα τα μαθήματα που κάνω κάθε μέρα

ένα είν’ το αγαπημένο μου, τ’ άλλα τα κάνω πέρα.

Τα Μαθηματικούλια μου, που τόσο τα λατρεύω

και όλα τα υπόλοιπα απλώς τα ανακατεύω.

Δε θέλω τη Γραμματική με τόσες εξαιρέσεις,

θέλω μονάχα αριθμούς, προσθέσεις κι αφαιρέσεις.

Τον Μέγα Άλεξ δε μπορώ άλλο να τον διαβάζω

με τόσες κατακτήσεις του τα μάτια μου κουράζω.

Φέρτε δυο κλάσματα, παιδιά, πριν να λιποθυμήσω

ομώνυμα να γίνουνε κι αμέσως να τα λύσω.

Μια κάθετη διαίρεση να δω μπροστά μου τώρα

γιατί μ’ αυτή την έκθεση πέρασε και η ώρα.

Τι είναι το τόσο δύσκολο; Το τόσο μπερδεμένο;

Που μόνο με τα Μαθηματικά είμαι ερωτευμένο;

Αφήστε με με αριθμούς εγώ να ταξιδέψω

και μέσα από τον κόσμο τους λίγο να δραπετεύσω.

Δε θα σου φύγω, βρε μαμά, ποιητική αδεία

διάβασε λίγο ποίηση, να βγεις στην κοινωνία.

Τώρα που τα ‘πα όλα αυτά και τα έχω εξηγήσει

μη μου ζητάς, δασκάλα μου, για να σου βρω τη κλίση.

Αυτά είχα για τώρα να σας πω και να σας απαγγείλω

την πίεση που ένιωθα απλώς να καταγγείλω.

Φύγετε αν θέλετε αργά ή ίσως βιαστικά

εγώ πάω για διάβασμα στα Μαθηματικά.