Skip to main content

Η "δωρεάν" παιδεία είναι τελικά πολύ ακριβή

Προσπάθησα να υπολογίσω πόσα χρήματα θα χρειαστούμε ως οικογένεια για τη μόρφωση των παιδιών μου, μέχρι να τελειώσουν το σχολείο.

ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ:

Υπολόγισα ότι στο Δημοτικό θα χρειαστώ περίπου 3.000€ για τα δύο παιδιά για την ξένη γλώσσα.

3 χρόνια Χ 50€ το μήνα (10 μήνες)=1.500 (2 παιδιά=3.000€)

Αυτό θα είναι το μόνο ποσό που θα χρειαστώ αν δεν προκύψουν μαθησιακές δυσκολίες και ανάγκες για λογοθεραπεία ή ειδική παιδαγωγική παρέμβαση.

Φυσικά δεν συμπεριλαμβάνω τα έξοδα για αθλήματα ή για μουσικά όργανα (παρόλο που στο σχολείο κάνουν γυμναστική και μουσική) τα οποία, είμαι σίγουρη ότι μπορεί να προκύψουν.

Και εννοείται ότι αυτό ισχύει εφόσον το παιδί μου πηγαίνει στο ολοήμερο, ώστε να μπορώ να το παραλαμβάνω γυρνώντας από τη δουλειά (με μία μικρή καθημερινή δυσκολία φυσικά, γιατί το ωράριό μου τελειώνει στις 4.00). Σε περίπτωση που δεν μπορώ να είμαι στην ώρα μου θα πρέπει να συνυπολογίσω και τα έξοδα για την κοπέλα που θα το παίρνει από το σχολείο και θα το φροντίζει στο σπίτι μέχρι να επιστρέψω από τη δουλειά.

Αν λοιπόν υπολογίσω ένα άθλημα για το καθένα, κι ένα μουσικό όργανο για το καθένα συν την κοπέλα, τα 3.000€ εύκολα εκτοξεύονται στα 9.000€!

Φυσικά και στους υπολογισμούς μου δεν συμπεριλαμβάνεται η πιθανότητα του ιδιωτικού σχολείου, γιατί απλά τα δίδακτρα είναι απαγορευτικά.

Δημοτικό: (3.000-9.000)

ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ:

Στο Γυμνάσιο το σιγουράκι είναι η ξένη γλώσσα (αλήθεια πόσα χρόνια χρειάζονται για να μάθει κανείς ξένη γλώσσα;). Ναι, ξέρω ότι κάνουν στο σχολείο 3 φορές την εβδομάδα, αλλά έμαθε κανείς ποτέ αγγλικά από τα αγγλικά του σχολείου;

"Γιατί όχι;" είναι ένα ερώτημα που θα με συνοδεύει μέχρι τα βαθιά μου γεράματα. Επίσης πρέπει να προσθέσω και κάτι έξτρα για τα πτυχία για τα οποία θα δώσει εξετάσεις. Και αυτό δυσκολεύομαι να το καταλάβω. Θεωρείται καλό το παιδί να έχει τελειώσει τη γλώσσα στο Γυμνάσιο (όπερ σημαίνει να έχει πάρει τα πτυχία Lower και Proficiency), χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι κατά την ενηλικίωση θα μπορεί να μιλάει και να γράφει στη γλώσσα αυτή.

Ελπίζω στο Γυμνάσιο να μη χρειαστούμε ιδιαίτερα γιατί αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος, αλλά τι να κάνω, για τα παιδιά μου τα πάντα!

Θα μου πεις, γιατί να χρειάζονται τα παιδιά ιδιαίτερα στη βασική εκπαίδευση; Ακούω από άλλες μαμάδες ότι κάποιες φορές μπορεί να μην καταφέρνουν να ακολουθήσουν το επίπεδο της τάξης σε κάποιο από τα βασικά μαθήματα (Μαθηματικά, Αρχαία κ.λπ.) και για να μην αποκτήσουν κενά, πολλοί γονείς καταφεύγουν στα ιδιαίτερα.

Γυμνάσιο (3.500-5.000)

ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ:

Και αισίως φτάνουμε στο Λύκειο. Από άλλες μαμάδες έχω ακούσει τέρατα. Τα 700€ το μήνα για ιδιαίτερα στην Γ΄Λυκείου δεν ξαφνιάζει κανέναν. Χώρια τα φροντιστήρια που προηγήθηκαν στην Α΄και Β΄Λυκείου. Η περίπτωση να μην κάνει φροντιστήριο, απλά δεν υπάρχει.

Όσες φορές βρέθηκα σε συζητήσεις υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να το ζούμε αυτό, ούτε εμείς ούτε τα παιδιά μας, όλοι συμφωνούν. Αυτό που μου λένε όμως ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν, γιατί όλοι το κάνουν. Και ανεξαρτήτως αν είσαι καλός, μέτριος ή κακός μαθητής, αν δεν πας φροντιστήριο τότε δεν υπάρχει καμία περίπτωση να περάσεις στο Πανεπιστήμιο. Τον τελευταίο μήνα μάλιστα πριν τις εξετάσεις, τα παιδιά δεν πηγαίνουν καν στο σχολείο, αλλά μόνο στο φροντιστήριο!

Φαντάζομαι ότι στο Λύκειο έχουμε σταματήσει πια με τις γλώσσες και ξοδεύουμε μόνο στα φροντιστήρια και στα ιδιαίτερα. Άρα θα χρειαστούμε για τα δύο παιδιά:

Λύκειο (36.000-44.000)

Α’ Λυκείου:3.000Χ2=6.000€

Β΄ Λυκείου:3.000Χ2=6.000€

Γ΄ Λυκείου: 6.000-10.000 Χ2 = 12000-20.000€

Αυτό που ίσως δεν είναι ξεκάθαρο, είναι πως η δωρεάν παιδεία δεν είναι δωρεάν, αντίθετα έχει πληρωθεί από τους φόρους των πολιτών. Η παροχή του κράτους δεν είναι κάποιο δώρο που έχει προκύψει από έναν ευεργέτη, αλλά η υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης να επιστρέφει στους πολίτες υπό τη μοφή έργων (δρόμοι,νοσοκομεία) ή παροχών (παιδεία, υγεία) τα ποσά που έχουν καταβάλει μέσω της φορολογίας τους. Πώς γίνεται λοιπόν να ξαναπληρώνουμε τόσα χρήματα για να καλύψουμε τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών μας;

Ελπίζω τουλάχιστον ότι ξοδεύοντας αυτά τα χρήματα θα καταφέρω να δώσω στα παιδιά μου τα εφόδια που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα του επαγγελματικού βίου και ίσως κάποτε έρθει η στιγμή να σταματήσω να απορώ με τα κακώς κείμενα της παιδείας.