Skip to main content

4 Ιουνίου: Διεθνής Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών

Δεν θέλω να γράφω τα αυτονόητα, αρνούμαι. Γιατί να υπάρχει αυτή η διεθνής ημέρα; Γιατί να μην είναι κάθε μέρα ξέγνοιαστη, χαρούμενη, αφορμή για γέλιο και παιχνίδι για τα παιδιά σε κάθε σπίτι, σε κάθε γωνιά της γης;

Να κακοποιούνται μικρά παιδιά; Ποιο μυαλό να το συλλάβει για αυτές τις αθώες ψυχούλες που γίνονται θυσία στον βωμό του παραλογισμού, του πολέμου, της ψυχικής ανικανότητας των γονιών τους.

Όχι, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν παιδιά που ξεβράζονται στις ακτές. Παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο ή μένουν μόνα και ορφανά.

Όχι, ούτε μια σφαλιάρα «κατά λάθος» και «πάνω στα νεύρα», ούτε λίγο ξύλο «για να στρώσει».

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, στο αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, στην υγεία, την ξεκούραση, την ασφάλεια, την ειρήνη, την εκπαίδευση, την ελευθερία, τη χαρά και το παιχνίδι!

Δεν θα σας μαυρίσω την ψυχή αναφέροντας όσα εκατομμύρια παιδιά σκοτώνονται σε πολεμικές αναμετρήσεις. Είναι πολλά. Δεν θα έπρεπε να είναι ούτε ένα!

Δεν θα σας πω πόσα παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης μέσα στην ίδια τους την οικογένεια- ίσως συμβαίνει στη διπλανή πολυκατοικία ή στους απέναντι όταν φωνάζουν...

Ας μην μένουμε άπραγοι και απαθείς όταν μπροστά στα μάτια μας συμβαίνουν τέτοια απάνθρωπα και ακατανόητα φαινόμενα.

Ας μην αφήσουμε αυτά τα γλυκά ματάκια να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα.

Τα παιδιά θέλουν αγάπη- τέλος.