Skip to main content

10 πράγματα που δεν ήξερα όταν πήγα να γεννήσω

Έχεις δει βιντεάκια στο YouTube, έχεις διαβάσει βιβλία, έχεις ακούσει τις εμπειρίες των φίλων σου που γέννησαν κι όμως, όταν έρχεται εκείνη η ώρα, η ώρα του τοκετού, συνειδητοποιείς ότι είναι πολλά που δεν ξέρεις.

Για κάθε γυναίκα η εμπειρία είναι μοναδική και διαφορετική. Η πρώτη όμως φορά που γίνεσαι μαμά σίγουρα επιφυλλάσσει πολλά νέα δεδομένα:

1. Το σπάσιμο των νερών: Μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Εγώ πάλι το φανταζόμουν όπως παρουσιάζεται στις ταινίες, σαν ένα νερομπάλονο που σκάει. Όταν έσπασαν, λοιπόν, τα νερά μου (που μεταξύ μας, δεν είναι ακριβώς νερά) ένιωθα σαν να κάνω πιπί μου χωρίς να μπορώ να το ελέγξω!

Αν δεν έχουν σπάσει τα νερά, έμαθα εκ των υστέρων ότι αναλαμβάνει ο γιατρός με μία τεράστια, πραγματικά τεράστια βελόνα να τα σπάσει. Ευτυχώς δεν έχει πόνο το μενού ακόμα αλλά μία δυσάρεστη αίσθηση σίγουρα!

2. Η προετοιμασία για τον τοκετό: Μόλις έφτασα στο μαιευτήριο, με υποδέχτηκαν με πολλή τρυφερότητα είναι η αλήθεια οι μαίες για να αναλάβουν τον «καλλωπισμό μου»: Και μαντέψτε πώς: στο ένα χέρι το ξυράφι και στο άλλο το κλύσμα. Υποκλυσμός και ξύρισμα του εφηβαίου, μου είπαν και αν κάνεις καισαρική και της κοιλιάς. Φρικτό! Τη δεύτερη φορά είχα πάει πιο οργανωμένη. Είχα κάνει συμφωνία με τον γιατρό να μην με αγγίξουν. Είχα ξοδέψει μια περιουσία στην αποτρίχωση του bikini, ήταν η ώρα να το βροντοφωνάξω! Αυτό που δεν μπόρεσα να αποφύγω ήταν το κλυσματάκι. Θα γίνει ακόμα και αν δεν έχετε φάει τίποτε, ακόμα κι αν πριν από λίγο είχατε επισκεφθεί την τουαλέτα και πιστέψτε με, είναι χρήσιμο! Έχω ακούσει πολλές δυσάρεστες/αστείες ιστορίες.

3. Η δακτυλική εξέταση: Ωχ και ξανά ωχ.... η εξέταση του τραχήλου της μήτρας για να επιβεβαιωθεί η διαστολή. Κάποιες γυναίκες δεν τη θυμούνται καν σαν διαδικασία, κάποιες άλλες, συμπεριλαμβανόμενης και εμού, θα προτιμούσαν να ξαναγεννήσουν παρά να την ξαναπεράσουν! Πάντως όχι, δεν χωράει όλο το χέρι του γυναικολόγου μέσα.

4. Οι συσπάσεις: Όταν ξεκίνησαν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι: Οκ, δεν είναι και τόσο τραγικά τα πράγματα. Ε, λοιπόν, θα γίνουν! Ξεκινούν σαν έντονοι πόνοι περιόδου και φτάνουν σε σημεία που δεν μπορείτε να φανταστείτε και δεν θα ήθελα να περιγράψω για να μην αποθαρρύνω τις ρομαντικές εγκύους.

5. Η επισκληρίδιος: Σίγουρα μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ιατρικής επιστήμης (Walter Stoeckel: γερμανός γυναικολόγος-1909, ναι, έμαθα το όνομά του). Το κακό είναι ότι ακόμα κι αν έχετε αποφασίσει ότι θα κάνετε επισκληρίδιο δεν θα αποφύγετε εντελώς τους πόνους. Τις περισσότερες φορές θα πρέπει να έχει προχωρήσει η διαστολή του τραχήλου μέχρι να γίνει η επισκληρίδιος που θα σας απαλλάξει από τους πόνους. Αυτό σημαίνει ότι θα έχετε φτάσει ήδη στο σημείο να παρακαλάτε...

6. Η διάρκεια του τοκετού: Για το πρώτο παιδί μπορεί να κρατήσει μεταξύ 10-18 ώρες και θεωρείται φυσιολογικό. Για όλους τους άλλους, όχι για εμένα! Είχα και την ατυχία να γεννάνε μαζί μου γυναίκες το δεύτερο ή το τρίτο παιδί τους, άκουγα συχνά κλάματα μωρών και νόμιζα ότι η δική μου σειρά δεν θα έρθει ποτέ. Και αν το ξαναζούσα και ξανάκουγα κάποιον να μου λέει «υπομονή», θα ξεχνούσα τους τρόπους μου και θα υιοθετούσα άνετα το λεξιλόγιο του νταλικέρη. Λέμε τώρα.

7. Το αίσθημα της αφόδευσης: Όταν φτάσετε στο σημείο να θέλετε απεγνωσμένα να πάτε στην τουαλέτα, έχουμε καλά νέα. Είστε έτοιμη να γεννήσετε! Τα κακά νέα είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σας αφήσουν να πάτε πουθενά κι εσείς θα φοβάστε ότι μαζί με το μωρό θα αποβάλετε και κακάκια (μεταξύ μας, δεν είναι απίθανο να συμβεί).

8. Τα ράμματα: Κατά τη διάρκεια του τοκετού ο γιατρός μπορεί να σας κόψει λίγο, (ναι, ξέρω, ανατριχιάζετε και μόνο στην ιδέα) για να διευκολύνει την έξοδο του μωρού. Αυτό συνεπάγεται ότι θα χρειαστεί και να σας ράψει. Αν ο άντρας σας βρίσκεται στην αίθουσα του μαιευτηρίου, μπορεί να ακούσει διάφορα αστεία από τον γιατρό, του τύπου: «αληθινό κέντημα!» ή «στην έκανα κοριτσάκι!». Εκείνος θα γελάσει αμήχανα κι εσείς απλά φαντασιώνεστε την άγρια δολοφονία και των δύο.

9. Το αίμα: Με το που ανέβηκα στο δωμάτιο γεμάτη ευτυχία (χωρίς να μπορώ να καθίσω πολύ άνετα όμως) οι μαίες μου έδωσαν τα ειδικά κυλοτάκια για εγκύους. Μοιάζουν με τεράστιες βράκες που στηρίζουν τις επίσης τεράστιες σερβιέτες που είναι απαραίτητες γιατί το αίμα κρατάει για τουλάχιστον 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό. Ναι, ναι, ξέρω ότι ακούγεται απίστευτο μα αυτή είναι η πραγματικότητα.

10. Το σώμα: Το παράδοξο μετά τον τοκετό είναι ότι ενώ το μωρό έχει βγει, η κοιλιά παραμένει! Συν τοις άλλοις, το στήθος μοιάζει να είναι μεγαλύτερο και από την κοιλιά! Κάποιες φορές μάλιστα μου έδιναν ευχές για «καλή λευτεριά»! Κι ενώ οι περισσότερες γυναίκες χάνουν κάποια κιλά μετά τη γέννα, υπάρχουν και αυτές, εγώ δηλαδή, που δεν μπορούσα να καταλάβω πώς αφού γέννησα ένα παιδί 3 κιλών ζυγίζω 4 κιλά περισσότερο κατά την έξοδο από το μαιευτήριο! Μην απογοητεύεστε όμως. Το σώμα χρειάζεται 9 μήνες για να επανέλθει εντελώς, όσο δηλαδή κράτησε και η εγκυμοσύνη.