Skip to main content

Τα παιδιά κρυολογούν γιατί δεν τα ντύνουμε καλά;

Όταν έρχεται ένα άρρωστο παιδί στο ιατρείο μας, εμείς οι παιδίατροι δεχόμαστε την ίδια ερώτηση από τους γονείς: «Γιατρέ, το «κόλλησε» το παιδί αυτό που έχει ή κρύωσε;»

Και ο γονιός με το ρήμα «κρύωσε» εννοεί ότι εκτέθηκε σε χαμηλή εξωτερική θερμοκρασία χωρίς να έχει ντυθεί κατάλληλα, με αποτέλεσμα να αρρωστήσει.

Και συνήθως οι παιδίατροι απαντάμε κάπως «δογματικά»: Ότι δεν υπάρχει κρύωμα και το παιδί έχει κολλήσει μια ίωση.

Και βλέπουμε μια δόση δυσπιστίας στο βλέμμα των γονιών...

Πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα;

Πρώτα απ’ όλα, σε κάθε παιδί ή ενήλικα που εκδηλώνει οποιαδήποτε συμπτωματολογία λοίμωξης και εν προκειμένω συμπτώματα από το αναπνευστικό (δηλαδή κρυολόγημα όπως το λέμε απλά) είναι σαφές και ξεκάθαρο από κάθε επιστημονική άποψη ότι οφείλεται σε λοιμογόνο παράγοντα, ιό ή βακτηρίδιο. Συνηθέστερο και συχνότερο είναι να αφορά σε ιό.

Από την άλλη όμως, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τη δυσμενή επίδραση που μπορεί να έχει στον οργανισμό το ψύχος: Καταστέλλει για λόγους αυτοσυντήρησης όλες τις μεταβολικές διαδικασίες του οργανισμού, του κυκλοφορικού και έμμεσα και του ανοσοποιητικού.

Το κρύο, μέσω της περιφερικής αγγειοσύσπασης που προκαλεί, μειώνει την τοπική άμυνα του οργανισμού (π.χ. στο ρινικό βλεννογόνο).

Το στρες από το κρύο καταπονεί τον οργανισμό, επηρεάζει τη λειτουργικότητα του αναπνευστικού επιθηλίου και παρατείνει τη νόσηση.

Πιθανώς, η επίδραση του κρύου στις κινήσεις του κροσσωτού επιθηλίου των πνευμόνων μειώνει την ικανότητά του να καθαρίζει την περιοχή.

Ακόμα, όταν υπάρχει κρύο, τα σταγονίδια από τον βήχα και το φτάρνισμα διατηρούνται περισσότερο χρόνο στον αέρα, γεγονός που ευνοεί τη μετάδοση των λοιμώξεων.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι όσοι πάσχουν από κοινές ιώσεις της εποχής και προστατεύονται από το κρύο και την κούραση γίνονται καλά 1-2 ημέρες νωρίτερα σε σχέση με όσους δεν το κάνουν.

Επιπλέον, πολλοί μικροοργανισμοί προτιμούν τις συνθήκες του ψύχους κατά τους χειμερινούς μήνες για να αναπτυχτούν και να διαδοθούν, άλλοι λόγω του τροπισμού τους ως «κρυόφιλοι» μικροοργανισμοί και άλλοι γιατί λόγω του ψύχους οι άνθρωποι συνωστίζονται σε κλειστούς χώρους και έτσι διευκολύνεται η διάδοσή τους από άτομο σε άτομο.

Η αλήθεια, λοιπόν, μπορεί να είναι κάπου στη μέση για τα απλά κρυολογήματα!

Αυτό όμως δεν δικαιολογεί την υπερβολική φοβία για το κρύο και το βαρύ για τη χώρα μας ντύσιμο καθώς μπορεί να οδηγηθούμε στο άλλο άκρο. Τα παιδιά όταν ντύνονται υπερβολικά και δυσανάλογα σε σχέση με τις ανάγκες της περιβαλλοντικής θερμοκρασίας δυσφορούν και ιδρώνουν. Τα βρεγμένα ρούχα οδηγούν σε απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας του σώματος που έχει συνέπειες τελικά ίδιες ή και χειρότερες από ό,τι το ίδιο το ψύχος θα προκαλούσε στον οργανισμό!

Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι η σταδιακή εξοικείωση με το κρύο σε συνδυασμό με την άσκηση (π.χ. χειμερινοί κολυμβητές) έχει μακροπρόθεσμα θετική επίδραση στη λειτουργία του καρδιαγγειακού και την άμυνα λειτουργώντας σαν ασπίδα στις λοιμώξεις, ειδικά του χειμώνα.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε:

-Όχι στο υπερβολικό ντύσιμο, το δυσανάλογο με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος

-Οι μεταβολές της θερμοκρασίας του σώματος και η εφίδρωση από το υπερβολικό ντύσιμο είναι πιο επικίνδυνες από το ίδιο το κρύο.

- Η σταδιακή εξοικείωση με το κρύο σε συνδυασμό με την άσκηση είναι ευεργετικές για την άμυνα του οργανισμού.