Skip to main content

Ρωτάμε τη μαία: "Βλέπω το μωρό μου και δεν το θέλω καθόλου! Τι έχω πάθει;"

Αυτή η μαμά νιώθει ενοχές όταν κάποιες στιγμές κοιτάζει το μωρό της και το βλέπει σαν κάτι ξένο. Κάτι που δεν θέλει. Τι τη συμβουλεύει η μαία μας;

Τα συναισθήματα μετά τον τοκετό είναι ανάμεικτα. Οι ορμόνες όντως κάνουν party! Δεν είναι κάτι μόνιμο. Αυτό προσπάθησε να σκέφτεσαι ... είναι παροδικό και σταδιακά βελτιώνεται.

Ειναι η κυκλοθυμία που κυριεύει όλες τις μανούλες, ειδικά τις πρώτες 20 μέρες. Σταδιακά όμως βελτιώνεται και θα μπορείς να διαχειριστείς καλύτερα τα συναισθήματά σου εκεί γύρω στις 40 μέρες.

Στην αρχή η μεγάλη αλλαγή στη ζωή του ζευγαριού ή της οικογένειας, η ανάγκη να πετύχουμε όπως ακριβώς το έχουμε φανταστεί, η ανάγκη να αποδείξουμε πως μπορούμε να τα κάνουμε όλα μόνες μας, η ανάγκη να θηλάζουμε (ενώ παράλληλα μας επηρεάζουν και τα λόγια των γύρω μας, "χόρτασε;", "πώς είσαι σίγουρη;"), η ανασφάλεια για το αν σε αγαπάει ο σύζυγος όπως πριν, για το αν θα γίνει το σώμα σου όπως ήταν, για το αν μπορέσεις να βγεις ξανά για καφέ, για ποτό με τις φίλες σου...

Και το κυριότερο, ο φόβος που σε καθηλώνει και παράλληλα δεν σε αφήνει να ζητήσεις βοήθεια...

Να ξέρεις πως όταν μοιραζόμαστε ένα πρόβλημα γίνεται μικρότερο. Υπάρχουν πάντα άνθρωποι γύρω μας που μπορούν να βοηθήσουν. Αρκεί να το ζητήσουμε!

Και φυσικά να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό για να μας βοηθήσει.

Πάντα να σκέφτεσαι με την καρδιά σου! Εκεί θα βρεις την αγάπη για το μωρό σου καλά κρυμμένη - στο χέρι σου είναι να την ανακαλύψεις!

Μην παρασύρεσαι από τη λογική και την πεζή πραγματικότητα. Ζήσε με όλο σου το είναι αυτό που μόλις σου συνέβη. Είναι το μεγαλύτερό σου επίτευγμα!