Skip to main content

Πώς θα προετοιμαστεί για την επιστροφή στα θρανία;

Χρόνος να προσαρμοστούν, ξανά υποχρεώσεις, πάλι διάβασμα, πιεσμένο πρόγραμμα... Υπάρχει τρόπος να επιστρέψουν τα μικρά μας με χαρά και κέφι στις σχολικές αίθουσες;

Τα παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με τη σχολική πραγματικότητα, είτε είναι η πρώτη φορά είτε όχι, χρειάζονται χρόνο να προσαρμοστούν και να κατανοήσουν την έννοια του σχολείου και τον λόγο για τον οποίο πρέπει να πηγαίνουν σχολείο.

Το κάθε παιδί σχηματίζει για το σχολείο την εικόνα που εισπράττει από το περιβάλλον του. Συνήθως, οι γονείς χρησιμοποιούν εξιδανικευμένες περιγραφές για το σχολείο, ώστε να προσελκύσουν τα παιδιά και να τα πείσουν ότι το σχολείο είναι απαραίτητο. Αντίθετα, άλλοι συνηθίζουν να φοβίζουν τα παιδιά προκειμένου να αποφύγουν οποιαδήποτε άρνηση των παιδιών για το σχολείο, αναγκάζοντάς τα να λειτουργούν στο σχολικό περιβάλλον με το φόβο και την απειλή, «αν δεν πας στο σχολείο θα έρθει ο κακός να σε πάρει» κ.τ.λ.

Ανάλογα, λοιπόν με την ηλικία και κάθε χρόνο, αρκετά πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς οι γονείς χρειάζεται να προετοιμάσουν το παιδί για τα νέα του καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και τη νέα του καθημερινότητα. Η συζήτηση καλό είναι να γίνεται σε ρεαλιστικό επίπεδο και να δίνονται στο παιδί εξηγήσεις και απαντήσεις στις απορίες του. Δεν υπάρχει λόγος να ωραιοποιούμε τις συνθήκες του σχολείου, «θα βρεις φίλους, τα μαθήματα θα είναι εύκολα» κ.τ.λ., γιατί το παιδί έχει ανάγκη να κατανοήσει ότι θα βρεθεί αντιμέτωπο με εύκολες αλλά και με δύσκολες καταστάσεις. Σημασία έχει να γνωρίζει ότι οι γονείς του θα είναι παρόντες για να το βοηθήσουν και να το υποστηρίξουν. Για το λόγο αυτό, είναι ωφέλιμο να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα γνωρίσει νέους φίλους, θα διασκεδάσει, θα μάθει νέα πράγματα αλλά και ότι ίσως χρειαστεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες όπως, διαφωνίες με φίλους, πίεση και άγχος μαθημάτων κ.τ.λ.

Σε αυτό το σημείο, υπάρχει το ενδεχόμενο οι γονείς να ταυτιστούν με την εκπαιδευτική διαδικασία, στην προσπάθεια τους να είναι κοντά στα παιδιά τους. Είναι σημαντικό, να διαχωριστούν οι ρόλοι και να καταστεί σαφές ότι το σχολείο είναι η βασική υποχρέωση του παιδιού και ότι οι γονείς βρίσκονται δίπλα στα παιδιά και όχι στη θέση των παιδιών. Αρκετοί είναι οι γονείς που αγχώνονται περισσότερο οι ίδιοι για ένα διαγώνισμα ή που διαβάζουν οι ίδιοι, αντί για το παιδί. Το παιδί χρειάζεται να διαβάζει μόνο του και όταν χρειαστεί βοήθεια, οι γονείς να το κατευθύνουν να βρει τη λύση και να αποφεύγουν την εύκολη λύση, «θα στο λύσω εγώ το πρόβλημα, θα αγοράσουμε λυσάρι, θα γράψω εγώ την έκθεση».

Είναι επίσης σημαντικό να συζητηθεί η σχολική αποτυχία. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να γνωρίζουν όλες τις πτυχές της προσπάθειας που κάνουν και να είναι προετοιμασμένα για μια ενδεχόμενη αποτυχία, ώστε αν βρεθούν αντιμέτωπα με μια δύσκολη κατάσταση να είναι σε θέση να την διαχειριστούν ομαλά και προς όφελός τους.

*Της Δέσποινας Χατζηγρηγοριάδου, Ψυχολόγου Α.Π.Θ, ειδίκευση στη Σχολική Ψυχολογία