Skip to main content

Όλο αλλάζει φίλους. Είναι λογικό;

Η δημιουργία φιλικών σχέσεων με τους συνομηλίκους αποτελεί ένα σημαντικό αναπτυξιακό πυλώνα της παιδικής ηλικίας, καθώς διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην ανάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων, στην σταθεροποίηση της ταυτότητας και εν γένει στην κοινωνική προσαρμογή των παιδιών.

Ωστόσο, οι φιλίες, όπως και κάθε άλλη μορφή σχέσης, δεν είναι στατικές, υπό την έννοια ότι προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες και στόχους κάθε ατόμου. Κάποιες φιλίες είναι σταθερές και διαρκούν για χρόνια, μερικές λήγουν προσωρινά ή μόνιμα και μερικές άλλες είναι νεοσύστατες. Ως εκ τούτου, οι φιλίες εξελίσσονται μέσα από μια χρονική προοπτική.

Αρκετοί παράγοντες σχετίζονται με τη σταθερότητα μιας φιλίας, όπως η ομοιότητα τόσο ως προς τα ατομικά χαρακτηριστικά (φύλο, ηλικία) όσο και ως προς τα ενδιαφέροντα.

Επίσης, η ποιότητα σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ των παιδιών και συγκεκριμένα το αίσθημα οικειότητας, η συχνότητα επικοινωνίας και κυρίως στρατηγικές επίλυσης συγκρούσεων φαίνεται ότι συμβάλλουν εξίσου τη διατήρηση μιας φιλίας.

Επιπροσθέτως, σημαντικό παράγοντα αποτελεί το πλαίσιο στο οποίο δημιουργείται η φιλία και τα χαρακτηριστικά του. Για παράδειγμα, οι περισσότερες φιλίες των παιδιών δημοτικού αναπτύσσονται στο σχολικό περιβάλλον, στη γειτονιά ή σε κάποια δραστηριότητα. Ακόμη, λοιπόν και τα οργανωτικά και διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του σχολικού περιβάλλοντος, η οργάνωση των μαθητών στην τάξη, οι εκπαιδευτικές μέθοδοι ή οι κανόνες του παιχνιδιού στην παιδική χαρά, μπορούν να επηρεάσουν τις ευκαιρίες των παιδιών για αλληλεπιδράσεις με τους φίλους.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι σημαντικό ρόλο διαδραματίζει τόσο η κουλτούρα στην οποία ανήκει το κάθε παιδί, αλλά και το φιλικό δίκτυο των γονέων, οι οποίοι πάντα αποτελούν πρότυπο προς μίμηση.

Υπάρχουν, λοιπόν, αρκετοί λόγοι που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι οι φιλικές σχέσεις ειδικά στα χρόνια της παιδικής ηλικίας, δεν είναι τόσο μόνιμες όσο νομίζουμε, αλλά συνήθως σταθεροποιούνται σε συνάρτηση με την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο.

Με άλλα λόγια, η ανάγκη για συντροφικότητα, παιχνίδι και επικοινωνία με συνομηλίκους εμφανίζεται στην παιδική ηλικία. Όμως, η ανάγκη για οικειότητα εμφανίζεται στην πρώιμη εφηβεία, με αποτέλεσμα η σταθερότητα των φιλικών σχέσεων να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου και με την αλλαγή των αναγκών των παιδιών (και μελλοντικών εφήβων)!