Skip to main content

Μόλις γέννησα και νιώθω ένα τέρας

*Γράφει η Δέσποινα Γραββάνη, ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

Οι προσδοκίες μιας γυναίκας για μετά τον τοκετό είναι πολλές, εν μέρει κατανοητές, εν μέρει παράλογες και άδικες. Υπάρχει, σε γυναίκες και άντρες η αντίληψη ή η εικόνα, ότι η μητρότητα είναι μια στιγμή μεγάλης ευτυχίας και πληρότητας. Και πραγματικά, τις περισσότερες φορές έτσι είναι. Όχι πάντα, όχι αμέσως και όχι απαραίτητα.

Αμέσως μετά τον τοκετό, μία γυναίκα μπορεί να νιώθει ευτυχία, μπορεί όμως να νιώθει και αποπροσανατολισμένη. Φυσικά δεν αναφέρομαι στο σωματικό κομμάτι, όπου είναι πασιφανές ότι συντελούνται μεγάλες και σημαντικές αλλαγές την πρώτη εβδομάδα μετά τον τοκετό, ούτε στις ορμονικές διακυμάνσεις που επηρεάζουν πολύ και την ψυχολογική διάθεση μιας νέας μητέρας.

Κυρίως θα αναφερθώ σε αυτό το κομμάτι που στοχευμένα ή ασυνείδητα, τείνουμε να αποσιωπούμε: ότι δηλαδή η μητρότητα δεν μπαίνει στον αυτόματο πιλότο, δεν είναι άμεση, ούτε αυτόματη!

Η γνωριμία με ένα νεογνό παίρνει χρόνο και απαιτεί κόπο. Νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ κάποιες αλήθειες μαζί σας, ενάντια στην συγκαλυμμένη ή όχι κριτική που κάνουμε στις νέες μητέρες.

- Ένα νεογνό είναι ένας άγνωστος πλανήτης για μια μητέρα.

- Μην νομίζουμε ότι δεν λειτουργεί το μητρικό της ένστικτο, όταν κοιτάει με αληθινή απόγνωση το βρέφος.

- Μην νομίζουμε ότι είναι μια κακή μητέρα, όταν αναφέρει ότι δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του ή τι να το κάνει!

- Και όχι, δεν είναι διαταραγμένη αν κάποιες στιγμές κλαίει δίχως εμφανή λόγο.

- Η σχέση μητέρας-νεογνού, είναι μια καινούρια λαμπερή σχέση ζωής και όπως όλες οι σημαντικές σχέσεις θέλει τον χρόνο της.

- Είναι γνωστή από την αρχαιότητα η αμφιθυμία της μητέρας προς το νεογέννητο παιδί της και είναι και φυσιολογική.

- Τα αντιφατικά συναισθήματα που μπορεί να βιώνει μια νέα μητέρα, είναι φυσιολογικά και μπορεί να γίνουν επικίνδυνα, μόνο όταν μία γυναίκα τα απωθεί και δεν τα μοιράζεται.

Ο δυνατός αυτός δεσμός κινείται σε λεπτά όρια και γραμμές και αναφέρω εδώ χαρακτηριστικά μόνο μερικά από τα συναισθήματα που μπορεί να νιώθει μια γυναίκα: ενοχές (για τα πάντα), αμφιβολίες (για όλα), ανεπάρκεια (για το αν αυτό που κάνει είναι σωστό), ακαταλληλότητα (αν είναι μια καλή μητέρα για το παιδί της).

Δεν αναφέρομαι φυσικά σε παθολογικές καταστάσεις όπου η παρέμβαση ενός ειδικού είναι απαραίτητη και πρέπει να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται! (επιλόχειος κατάθλιψη, αγχώδη διαταραχή κτλ)

Αν λοιπόν νιώθεις ότι σε κατακλύζουν μερικά από αυτά τα συναισθήματα, σταμάτα να νιώθεις ένα τέρας, γιατί δεν είσαι!

Μοιράσου αυτό που νιώθεις με τους πιο κοντινούς σου ανθρώπους, μίλησε με τους επαγγελματίες υγείας πρώτης γραμμής.

Μην κρύβεσαι και μην φοβάσαι!

Μοιράσου κάτι από αυτό που σε πνίγει με αυτούς που νιώθεις ότι δεν σε κρίνουν. Καμιά φορά αρκεί απλά κάποιος να σε ακούσει προσεκτικά και να σου αποκαλύψει αυτό που ήδη ξέρεις:

Είσαι σίγουρα η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσε να έχει το παιδί σου!