Skip to main content

Μια φωτογράφηση νεογέννητου που θα σας αγγίξει

Δεν θέλεις ποτέ να σου συμβεί. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες σου. Μια εγκυμοσύνη που φτάνει στο τέλος της αλλά το τέλος δεν είναι happy end. Πώς είναι να χάνεις το μωρό σου; Και γιατί να οργανώσεις μια ολόκληρη φωτογράφηση για αυτό;

«Άρπαξα το χέρι της φίλης μου και της είπα αυτό ήταν κυριολεκτικά το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε ποτέ να συμβεί σε μια μητέρα, αλλά μαζί μπορούμε να το ξεπεράσουμε».

Η Lindsey Natzic-Villatoro, επαγγελματίας φωτογράφος, μας συγκλονίζει περιγράφοντας τη σκηνή που βίωσε όταν μπήκε στο δωμάτιο του μαιευτηρίου της Emily McClearen.

Η Emily επρόκειτο να υποβληθεί στην πιο ψυχοφθόρα χειρουργική επέμβαση. Το θνησιγενές κοριτσάκι της έπρεπε να έρθει στον κόσμο...

Ενώ το μωρό ήταν τελειόμηνο και η Emily είχε μια φυσιολογική εγκυμοσύνη, ένα πρωί ανησύχησαν για την έλλειψη δραστηριότητας του εμβρύου. Η έγκυος πήγε στο νοσοκομείο, όπου την έβαλαν σε παρακολούθηση.

Η νοσοκόμα δεν μπορούσε να βρει κτύπο της καρδιάς. Ένας υπέρηχος αποκάλυψε ότι ο ομφάλιος λώρος είχε τυλιχθεί γύρω από το λαιμό του μωρού- δεν ήταν πλέον εν ζωή.

Οι γιατροί έδωσαν στην Emily την επιλογή του φυσιολογικού τοκετού ή της καισαρικής τομής, και εκείνη επέλεξε το δεύτερο.

Το ζευγάρι επέστρεψε την επόμενη μέρα για τη χειρουργική επέμβαση.

"Είμαι επαγγελματίας, αλλά άνθρωπος", δήλωσε η Lindsey, η οποία ειδικεύεται σε φωτογραφήσεις που υποστηρίζουν και θεραπεύουν τις οικογένειες που βιώνουν μια απώλεια ή τραγωδία.

Μα, θα αναρωτηθείτε, πώς βρήκαν το ψυχικό σθένος να φωτογραφηθούν; Γιατί το έκαναν αυτό;

Η ελπίδα της Emily και του Stanley είναι ότι οι φωτογραφίες αυτές θα κάνουν άλλες οικογένειες που έχουν βιώσει παρόμοια τραγωδία να μιλήσουν γι’αυτό και να το εξωτερικεύσουν.

Εσείς θα βρίσκατε το κουράγιο να κάνετε κάτι παρόμοιο;