Skip to main content

Κοιμόμαστε μαζί με τα παιδιά μας. Γιατί δεν το λέμε;

Δεν το κάνουμε όλοι. Όσοι όμως μοιραζόμαστε το κρεβάτι μας με το παιδί ή τα παιδιά μας το απολαμβάνουμε, αν εξαιρέσεις κάποιες μπουνιές, κλωτσιές και λίγο πόνο στη μέση.

Οι περισσότεροι όμως αποφεύγουμε να το συζητήσουμε.

Σύμφωνα με σχετική έρευνα, το 46% των γονιών αρνούνται ότι έχουν τη συνήθεια της συν-κοίμισης. Γιατί;

Γιατί φοβούνται την κατακραυγή των τρίτων.

Αυτών που ένθερμα υποστηρίζουν ότι το παιδί πρέπει να γίνει ανεξάρτητο, πρέπει να κοιμάται μόνο του, τέλος.

Εσείς πάλι πιστεύετε ότι το παιδί χρειάζεται την ασφάλεια μιας ζεστής αγκαλιάς. Και, όπως λέει μια γνωστή μου, για πόσο ακόμη θα είναι παιδί;

Για τα παιδιά το κρεβάτι της μαμάς είναι ένας ονειρεμένος παράδεισος γεμάτος αγάπη, αγκαλιές και μαμαδίστικη μυρωδιά, είτε είναι νήπια είτε μεγαλύτερα.

Εάν είναι επιλογή της οικογένειας να κοιμάται μαζί με τα παιδιά, εάν νιώθετε όλοι όμορφα με αυτό, και εάν καταφέρνετε να κοιμηθείτε έτσι, τότε υποστηρίξτε την άποψή σας και μην φοβάστε το τι θα πουν οι άλλοι.

Εάν όμως έχετε και την παραμικρή απορία ή κάποιους δισταγμούς για το co-sleeping, αρμόδιος να σας απαντήσει δεν είναι ο γείτονας αλλά ένας ειδικός όπως ο παιδίατρος και ο παιδοψυχολόγος.