Skip to main content

Η διατροφή του μωρού το πρώτο χρόνο της ζωής

Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία συνιστά τον αποκλειστικό θηλασμό για τους πρώτους 6 μήνες της ζωής.

Τα περισσότερα παιδιά μπορούν μετά τον 4ο μήνα σταδιακά να αρχίσουν να λαμβάνουν στερεές (πολτοποιημένες) τροφές ξεκινώντας από αμυλώδεις κρέμες (όπως ρυζάλευρο). Στην αρχή ξεκινάμε με μία κουταλιά του γλυκού και σταδιακά αυξάνουμε τη δόση.

Από τον 6ο μήνα μπορούν σιγά σιγά να καταναλώνουν τροφές που περιέχουν φρούτα και λαχανικά και να αυξήσουν την ποσότητα σε ½ με 1 φλιτζάνι την ημέρα. Προτιμάται η έναρξη αυτής της διατροφής με τις λιγότερο ερεθιστικές τροφές για το γαστρεντερικό σύστημα του μωρού, όπως είναι το μήλο, το αχλάδι και η μπανάνα, το βραστό καρότο και το κολοκύθι. Ξεκινάμε πάντα με ένα φρούτο και εφόσον δεν παρατηρηθούν αλλεργίες μπορούμε μετά από διάστημα 3-4 ημερών να βάλουμε και δεύτερο στη διατροφή. Ακολούθως μετά από αντίστοιχο χρονικό διάστημα βάζουμε το 3ο, μετά το 4ο, το 5ο και ούτω καθεξής. Αποφεύγουμε τις φράουλες που είναι ερεθιστικές.

Όταν πλέον το βρέφος έχει κλείσει τους 8 μήνες ζωής είναι σε θέση να καταναλώσει άπαχο κρέας, ψάρι και πουλερικά σε πολτοποιημένη μορφή. Ταυτόχρονα μπορεί να ξεκινήσει να τρώει γιαούρτι, μαλακά τυριά και κρόκο αυγού. Ορισμένα παιδιά ανάλογα με το αν έχει ξεκινήσει η οδοντοφυΐα ή όχι μπορούν να καταναλώσουν ειδικές στερεές μη πολτοποιημένες τροφές (όπως ψωμί και μπισκότα για παιδιά) ξεφλουδισμένα φρούτα κ.α.

Μεταξύ του 10ου και 12ου μήνα το παιδί είναι πλέον σε θέση να καταναλώσει ολόκληρο αυγό, τυρί, γιαούρτι φυστικοβούτυρο και άλλες τροφές. Τα λαχανικά μπορούν πλέον να καταναλωθούν και φρέσκα.

Το μέλι αποτελεί μία γλυκαντική ουσία που συχνά οι γονείς χρησιμοποιούν για να διευκολύνουν την κατανάλωση γάλατος. Ωστόσο η κατανάλωση μελιού απαγορεύεται αυστηρά κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής γιατί μπορεί να περιέχει σπόρους ενός επικίνδυνου βακτηρίου (Clostridium botulinum) το οποίο είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη αλλαντίασης. Η αλλαντίαση είναι μια παραλυτική ασθένεια που οφείλεται στη δράση μίας ενδοτοξίνης που παράγεται μετά από τον αποικισμό του εντέρου από τα παραπάνω βακτήρια. Το γαστρεντερικό σύστημα των βρεφών δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το κλωστηρίδιο της αλλαντίασης. Ωστόσο μετά την ηλικία των 12 μηνών ωριμάζει και μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη και δράση του βακτηρίου.