Skip to main content

Γιατί δεν παίρνω τυρόπιτα από τον φούρνο

Τον αγαπώ πολύ τον φούρνο της γειτονιάς μου. Για να είμαι ειλικρινής, τον λατρεύω. Υπέροχα, ευγενέστετα κορίτσια σε καλημερίζουν με backround φρέσκα, μοσχομυρωδάτα ψωμιά κάθε είδους.

Είναι αυτά τα δευτερόλεπτα που μέχρι να πληρώσει η μπροστινή το βλέμμα σου σκανάρει στα γρήγορα, μην καρφωθείς κιόλας, τα ντόνατς, τα κοκ, τα περίτεχνα κέικ, τους λουκουμάδες... Προσπαθείς να αντισταθείς στις γεύσεις της παιδικής σου ηλικίας. Όταν δηλαδή η μάνα σου δεν σου έφτιαχνε ψωμί με βούτυρο και μέλι ή δεν έκλεβες από το βάζο της μερέντας.

«Δύο κουλούρια Θεσσαλονίκης και ένα κιλό προζυμένιο!» λες τελικά αφού έχεις φροντίσει να μην στάξει το σαλάκι από τα χαμογελαστά σου χείλη.

Και από μέσα σου λες: Μήπως να έπαιρνα στο παιδί μια τυρόπιτα; Μια μπουγάτσα; Έναν λουκουμά; Να μην στερείται, παιδί είναι, ας φάει κατιτίς μια στο τόσο.

Λες και δεν ήσασταν μαζί το προηγούμενο βράδυ που γυρνώντας από τις κούνιες, είπατε να φάτε ένα χωνάκι παγωτό...

Αντιστέκομαι πολύ στον φούρνο της γειτονιάς, να ξέρετε. Πιο πολύ φωτογραφίζω τις λιχουδιές και τις ανεβάζω στα σόσιαλ, παρά αγοράζω.

Και όχι, δεν παίρνω τυρόπιτα για την κόρη μου. Από μικρή είχα μια αντιπάθεια στο έτοιμο φαγητό. Η οποία δεν μπορώ να πω, μεγαλώνοντας κατακάθισε, τα βρήκαμε κάπως, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν αγαπηθήκαμε. Ίσως έπαιξε τον ρόλο της και η μαμά μου που έφτιαχνε την σούπερ τυρόπιτα και σπανακόπιτα, ανοιγμένο φύλλο εννοείται, οπότε... μόνο οίκτος για τα άλλα παιδάκια που δεν ήταν τόσο τυχερά.

Και όσο διαβάζω πώς φτιάχνονται όλα αυτά τα σφολιατοειδή, τι θερμιδική αξία έχουν, πόσο λιπαρά είναι, τόσο η αντίστασή μου μεγαλώνει και μεταμορφώνομαι σε ανθυπολοχαγό Νατάσα. Από Αλεξάνδρα σε Αλίκη. Εύκολα, τι μου λείπει;

Τσιμπάω από το κουλούρι Θεσσαλονίκης και χορταίνω. Σκέφτομαι ότι με τούτα τα λιπαρά του διαβόλου πρέπει να φας αρκετά για να χορτάσεις. Και δεν σε χορταίνουν. Μετά από λίγο πεινάς ξανά. Το λίπος, λένε οι ειδικοί, οδηγεί σε υπερκατανάλωση. Και είναι εντελώς ύποπτα και το αλάτι και η ζάχαρη που δεν αφήνουν τον εγκέφαλο να πάρει το μήνυμα ότι χόρτασε. Τον κοροϊδεύουν.

Δηλαδή για να καταλάβεις, το ίδιο μήνυμα περνιέται είτε φας 1 κουλούρι Θεσσαλονίκης, είτε 2,12 κρουασάν, ή 1,47 ντόνατ, ή 1,5 φέτα κέικ.

Και όσο για τις θερμίδες, δεν θες να ξέρεις. Ειλικρινά. (θες; Μόνο τα κρουασάν έχουν γύρω στις...700! Μην λιποθυμάς).

Την επόμενη φορά, λοιπόν, εάν δεν θες να πάρεις μόνο δύο κουλουράκια για σένα και το παιδί σου (να ζήσουν, παιδιά, και οι φούρνοι) πάρε λίγα κριτσίνια, λίγα μουστοκούλουρα, μερικά σταφιδοψωμάκια για το σχολείο.

Κορίτσια μου στον φούρνο, μαμάδες που δεν προλαβαίνετε, σας το χαλάω, το ξέρω. Η παιδική όμως παχυσαρκία θερίζει.

(Μα κοκ; Μεγάλα λαχταριστά κοκ; Όπως τα φτιάχνανε παλιά; Επίτηδες το κάνετε πρωινιάτικα; Αίσχος. Μόνο για το Instagram είστε.)