Skip to main content

Το φαγητό με την οικογένειά μου είναι νοιάξιμο, ασφάλεια και αγάπη!

Σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, έτσι νιώθω κάθε φορά που μαγειρεύω και μεταφέρομαι νοητά σε έναν κόσμο μαγικό, γεμάτο χρώματα, αρώματα, γεύσεις και αγάπη!

Η μυρωδιά του κρεμμυδιού και ο χαρακτηριστικός ήχος του όταν τσιγαρίζεται με γυρνά χρόνια πίσω, στον πάγκο της κουζίνας της μαμάς μου…

Κάθε φορά που γκρίνιαζα ή βαριόμουν, ο πάγκος ήταν εκεί για να κάνει το θαύμα του. Η μητέρα μου με ακουμπούσε τρυφερά πάνω του, και πάντα με γλυκιά φωνή μού εξηγούσε βήμα-βήμα τα μυστικά του μαγειρέματος. Και ήταν τόσα πολλά… Μυστικά για τη γεύση, μυστικά για την υγεία μας, μυστικά για να διορθώνω τα λάθη μου. "Γιατί και τα λάθη", όπως μου έλεγε, "είναι μέσα στη ζωή, και αν δεν τα κάνεις, δεν θα μάθεις!".

Αρχικά προσπαθούσα να εκτελέσω τη συνταγή κατά γράμμα. Κι όταν τη ρωτούσα πόσο ακριβώς χρειάζεται από το κάθε υλικό, εκείνη μου έλεγε «Με το μάτι». Κι αναρωτιόμουν πότε θα καταφέρω κι εγώ αυτό το μαγικό «με το μάτι».

Σιγά σιγά άρχισα να πειραματίζομαι με τις γεύσεις και να κάνω τις συνταγές δικές μου. Ένας νέος έρωτας!

Μήπως να προσθέσω λίγο μοσχοκάρυδο; Λες η κινόα να ταιριάζει στην ομελέτα; Θα κάνω τις μπάμιες τηγανιτές!

Κάθε προσπάθεια, πετυχημένη ή όχι, ήταν κέρδος. Μάθαινα την ορολογία, αποφάσιζα ποια είναι τα κατάλληλα προϊόντα, επέλεγα τι θα προσφέρω στα παιδιά μου.

Και κάπου εκεί στη χαρά της διαδικασίας έμαθα και τη σημασία της παρουσίασης του πιάτου, το πάντρεμα των συστατικών, την απόλαυση του χειροποίητου.

Και το μαγείρεμα έγινε δημιουργία, έγινε παιχνίδι με τα παιδιά, έγινε μάθηση και ποιοτικός χρόνος μαζί τους.

Ποιο υλικό είναι φρέσκο; Πώς πρέπει να μαγειρεύεις τα λαχανικά για να μείνουν ζωντανά; Ποια σούπα είναι καλύτερη για το κρύωμα; Πόσο πιο νόστιμο είναι το μπρόκολο όταν μοιάζει με δεντράκι;

Πόσο εύκολα μπορώ να διδάξω τα παιδιά μου για τη διατροφή και την υγεία τους, μαθαίνοντάς τους να τρώνε αρακά και φασολάκια;

Και όπως έκανε και η μαμά μου, έτσι κι εγώ, έβαλα τα παιδιά από νωρίς στην κουζίνα. Να μάθουν τα μυστικά της, να πειραματίζονται, να φτιάχνουν τα δικά τους πιάτα, να αγαπούν το υγιεινό φαγητό και να παίρνουν αγάπη μέσα από το στρωμένο για όλη την οικογένεια τραπέζι.

Τη στιγμή που θα καθίσουμε όλοι μαζί για να απολαύσουμε τα φαγητά που παρέα δημιουργήσαμε, όταν θα πούμε τα αστεία μας, τα νέα μας, ακόμα και τα παράπονά μας, όταν θα τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας «στην υγειά μας», θα κοιταχτούμε στα μάτια και θα ξέρουμε πόσο χορτασμένοι θα είμαστε πάντα από αγάπη!

Γιατί το φαγητό στο πιάτο δεν είναι απλά φαγητό, αλλά ξεκούραση, νοιάξιμο και ασφάλεια.

Αυτό τελικά που με συνδέει πιο πολύ με το φαγητό είναι αυτή η χαρά που μου δίνουν μέσα στη δίνη της καθημερινότητας τα μουτράκια που λάμπουν από ικανοποίηση και μου λένε «Μαμά, είσαι η καλύτερη μαγείρισσα του κόσμου!».

Και εκείνη τη στιγμή γυρίζω πάλι πίσω, σε εκείνον τον πάγκο της κουζίνας της μαμάς, με τις γεύσεις να μπερδεύονται με τα φιλιά και οι ποδιές με τις αγκαλιές...

Photo credits: Danai Issaris