Skip to main content

Εργαζόμενη μητέρα εντός σπιτιού

Όταν λέμε «εργαζόμενη μητέρα» όλοι αναφερόμαστε στη μητέρα που εργάζεται εκτός σπιτιού. Για να το εκφράσω καλύτερα, μιλάμε για τη μητέρα που αμείβεται για την εργασία της εκτός σπιτιού. Εγώ, λοιπόν, θα γράψω για εμάς τις μητέρες που εργαζόμαστε εντός σπιτιού, δίχως οικονομική αμοιβή.

Για τις εργαζόμενες που δεν έχουν ασφάλεια, δεν έχουν ρεπό, δεν έχουν άδεια και τις περισσότερες φορές (ειδικά όταν τα παιδιά είναι μικρά) στις διακοπές συνεχίζουν την εργασία τους.

Για εκείνες τις εργαζόμενες που δεν έχουν ωράριο, δεν υπάρχει καμία Επιθεώρηση Εργασίας για να ελέγξει το περιβάλλον εργασίας και φυσικά δεν θα πάρει ποτέ σύνταξη.

Πριν χρόνια, όταν τα παιδιά μου ήταν πολύ πιο μικρά, είχαμε πάει επίσκεψη σε ένα φιλικό σπίτι. Έπιασα κουβέντα με κάποιους άλλους καλεσμένους, οι οποίοι δε με γνώριζαν, οπότε ξεκινήσαμε τις συστάσεις. Όταν φτάσαμε στην ερώτηση αν εργάζομαι, τους είπα πως εργάζομαι στο σπίτι. Με ρώτησαν με τι ασχολούμαι και τους απάντησα πως μεγαλώνω τα παιδιά μου.

Απάντηση….«Α, δηλαδή κάθεσαι»!

Ε, όχι λοιπόν, δε κάθομαι! Κάποιος που εργάζεται εκτός σπιτιού μπορεί να καθίσει μετά το τέλος της εργασίας του, αλλά εγώ όχι! Μπορεί να παραιτηθεί, αλλά εγώ όχι! Πρέπει να μείνω σε αυτή την εργασία μου και να αριστεύσω κιόλας!

Επίσης μια γυναίκα που «κάθεται» στο σπίτι δεν δικαιολογείται να έχει ασιδέρωτα ρούχα, άπλυτα πιάτα. Πρέπει να έχει καθημερινά φρεσκομαγειρεμένο φαγητό κι ίσως κάποιο γλυκό.

Φυσικά από τη στιγμή που «κάθεται» δεν έχει κανέναν λόγο να μην είναι μόνιμα χαμογελαστή, ήρεμη, ακούραστη και με τεράστια υπομονή να ακούσει, να παρηγορήσει και να βρει λύση για τα πάντα.

Είναι η Superwoman που όταν φεύγουν όλοι το πρωί, φοράει τη στολή που της χαρίζει υπερδυνάμεις κι όλα γίνονται τόσο μαγικά κι όμορφα.

Ε, όχι λοιπόν! Ούτε έτσι είναι τα πράγματα. Δεν υπάρχουν μαγικές στολές, ούτε έχουμε πέσει μέσα στη μαρμίτα με τον μαγικό ζωμό που μας δίνει υπερδυνάμεις. Υπάρχουν φόρμες, σπορτέξ, μαλλιά πρόχειρα πιασμένα κι ένα ρολόι που μονίμως τρέχει και τρέχουμε κι εμείς από κοντά.

Προσφέρουμε με όλη μας τη ψυχή! Για όλη μας τη ζωή! Η μοναδική αμοιβή μας; Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα στο τέλος της μέρας. Αυτά είναι το μεροκάματό μας. Όταν τα παίρνουμε, νιώθουμε ικανοποίηση, όπως κάθε εργαζόμενος, στο τέλος του μήνα!

Ναι, είμαι σκληρά εργαζόμενη μητέρα κι είμαι ευτυχισμένη. Ένιωσα αυτή την ευτυχία μόνο όταν τα έφερε έτσι η ζωή κι έμεινα στο σπίτι, γιατί μέχρι τότε είχα κι εγώ την εντύπωση πως όταν μια μητέρα μεγαλώνει τα παιδιά της «κάθεται»!

Πολύ θα ήθελα να έχω μια δουλειά εκτός σπιτιού αλλά αυτό που θέλω ακόμη περισσότερο είναι να μη χάνω ούτε λεπτό από τη μαγική ζωή των παιδιών μου. Αυτή τη ζωή τους, που όταν μεγαλώσουμε θα έχουμε πολλά πράγματα να θυμόμαστε. Στιγμές δικές μας!