Skip to main content

5 τρόποι να του μάθετε από μικρό να ξεπερνά τις δυσκολίες

Όλοι οι γονείς επιθυμούν να μεγαλώσουν το παιδί τους με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής. Όταν όμως το βλέπουν να ταλαιπωρείται συναισθηματικά, τότε ξεχνούν την πρόθεσή τους να το βοηθήσουν να αυτονομηθεί και αναλαμβάνουν δράση, για να ξεπεραστεί η δυσκολία, θεωρώντας το πρόβλημα δικό τους και όχι του παιδιού τους.

Αυτό οδηγεί σε γρήγορη ανακούφιση της έντασης, υποδαυλίζει όμως την πορεία του παιδιού προς την συναισθηματική αυτονομία.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείτε να κάνετε και θα βοηθήσουν το παιδί σας να αντέχει τις δυσκολίες και να μάθει να τις αντιμετωπίζει:

1. Μην αναλαμβάνετε τις ευθύνες του

Όταν το παιδί δεν έχει ολοκληρώσει κάποια από τις υποχρεώσεις του, είτε επειδή ξεχάστηκε, είτε επειδή βαρέθηκε, ο πειρασμός να αναλάβετε δράση είναι μεγάλος. Νομίζετε ότι το βοηθάτε αλλά στην πραγματικότητα τού μαθαίνετε ότι δεν χρειάζεται να διαχειρίζεται τον χρόνο του γιατί μπορεί να στηριχτεί σε σας, αν κάτι πάει στραβά.

Όσον αφορά στο σχολείο, αφήστε το παιδί σας να πάρει τον βαθμό που αναλογεί στην προσπάθεια που κατέβαλε. Αν κατέβαλε μικρή προσπάθεια, ο βαθμός θα είναι χαμηλός και οι παρατηρήσεις του εκπαιδευτικού, περισσότερες. Μην προσπαθήσετε να προλάβετε τις αποτυχίες του παιδιού σας, αναλαμβάνοντας εσείς τις υποχρεώσεις του. Με αυτόν τον τρόπο απλά αναβάλλετε την απογοήτευσή του για αργότερα και δεν του επιτρέπετε να αναπτύξει τις στρατηγικές που θα το οδηγήσουν στην αυτονομία. Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά έχουν καλύτερες επιδόσεις όταν συνειδητοποιήσουν σε μικρή ηλικία ότι η αποτυχία είναι μέρος της διαδικασίας της μάθησης.

2. Μην καλύπτετε τις αποτυχίες του

Κάποιες φορές, ακόμα κι αν το παιδί προσπαθεί για έναν στόχο, δεν τα καταφέρνει, γεγονός που προκαλεί μεγάλη στενοχώρια. Πολλοί παράγοντες μπορεί να έχουν συμβάλλει στην αποτυχία π.χ. το άγχος, η τύχη. Επαινέστε την προσπάθεια του παιδιού, αναγνωρίστε το δικαίωμά του να στενοχωρηθεί και σταθείτε στο πλάι του, χωρίς όμως να προσπαθείτε να υποτιμήσετε τον αρχικό στόχο, για να αμβλύνετε την ένταση του αρνητικού συναισθήματος. Η αποτυχία είναι απλά μία αποτυχία. Ο καλύτερος δάσκαλος για το παιδί είναι το τελευταίο του λάθος. Αφού βιώσει το αρνητικό συναίσθημα, θα μπορέσει να ανακάμψει σοφότερο και δυνατότερο.

3. Μην μεταθέτετε την ευθύνη στους άλλους για να παρηγορήσετε το παιδί σας

Κάθε φορά που το παιδί σας απογοητεύεται από κάποιον φίλο του, κάποιον δάσκαλο, ή προπονητή, δείτε το ως μία ευκαιρία να διδαχθεί και να μεγαλώσει. Αφήστε το να στενοχωρηθεί και να αναρωτηθεί μήπως του αναλογεί κάποιο μερίδιο ευθύνης. Όσο στενοχωρημένο κι αν είναι μην το παρηγορείτε λέγοντας: «Σε ζηλεύει, γι αυτό αντέδρασε έτσι», ή «Ο δάσκαλός σου σε αδίκησε» κ.λπ. Ακόμα κι αν η ευθύνη ανήκει ολοκληρωτικά στο άλλο άτομο, δίνεται η ευκαιρία στο παιδί σας να προπονηθεί για να αντέχει και να διαχειρίζεται παρόμοιες συμπεριφορές όταν μεγαλώσει. Δείτε, λοιπόν, την απογοήτευση ως μία ευκαιρία να βοηθήσετε το παιδί σας να αποδέχεται τα αρνητικά του συναισθήματα και να μαθαίνει να διακρίνει ποιες συμπεριφορές τα προκαλούν.

4. Μη βιάζεστε να συμβουλέψετε και να βρείτε λύσεις στα προβλήματά του

Αν κάτι έχει συμβεί, ρωτήστε το τι θα μπορούσε να είχε κάνει διαφορετικά. Πώς σκέφτεται να το αντιμετωπίσει; Ρωτήστε αν μπορείτε να βοηθήσετε σε κάτι. Αποφύγετε να δώσετε έτοιμες λύσεις πριν καν προλάβει να σκεφτεί, γιατί με αυτόν τον τρόπο περιορίζετε τις δυνατότητές του. Προσπαθήστε μέσω ερωτήσεων να δημιουργήσετε τις συνθήκες ώστε να βρει το ίδιο λύσεις στα προβλήματά του. Όταν καταλήξει σε κάποια λύση, μην την ακυρώσετε προτείνοντας μία καλύτερη. Αν πιστεύετε ότι δεν είναι η πλέον κατάλληλη, πάλι με ερωτήσεις οδηγήστε στο να καταλάβει τα υπέρ και τα κατά και δώστε του μία ευκαιρία να βελτιώσει την πρότασή του. Τα παιδιά για να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους πρέπει να απολαύσουν την εμπιστοσύνη των γονιών τους.

5. Βοηθήστε το παιδί σας να αναπτύξει το κοινωνικό του δίκτυο

Έτσι, εκτός από την οικογένειά του, θα μπορεί να απευθυνθεί και σε κάποιον άλλον όταν δυσκολεύεται. Τα παιδιά που μαθαίνουν να εμπιστεύονται άτομα εκτός από τους γονείς τους και τα αδέρφια τους, αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και κοινωνική συνείδηση και είναι πιο αποτελεσματικά στο να λύνουν τα προβλήματά τους.